Samorząd gminy Świlcza w czasach niepodległości i okupacji (1918-1944)
Gminy jednostkowe w latach niepodległości 1918-1933
W pierwszym okresie dwudziestolecia międzywojennego gminy działały według przepisów prawnych wyniesionych z czasów zaborów (z wyjątkiem ziem byłego zaboru rosyjskiego). Dla podrzeszowskich wsi samorządność oparta była o ustawy gminne z czasów autonomii galicyjskiej.
Jednym z ostatnich wójtów gmin jednostkowych był Stanisław Lis z Bratkowic. Przez 29 lat pełnił urząd wójta gminy wiejskiej Bratkowice. Był inicjatorem wielu ważnych prac społecznych. Jawi nam się jako współzałożyciel straży pożarnej i jeden z głównych budowniczych pierwszej remizy strażackiej.
Samorząd gminy Świlcza w czasach galicyjskich (1772-1918)
W czasach zaboru austriackiego każda wieś, także Świlcza, otrzymała status gminy. Samorządność wiejska nie była żadnym novum dla świlczan, gdyż do ok. 1838 r. była w użyciu Księga wójtowsko – ławnicza, zawierająca wiele regulacji prawnoustrojowych, wciąż aktualnych. Do czasów zniesienia porządków feudalno-pańszczyźnianych (w 1848 r.) nadal obowiązywało prawo samorządne dla Świlczy i pozostałych wsi, wchodzących obecnie w skład gminy zbiorowej o tej samej nazwie. Były one nieznacznie zmodyfikowane przez ustawy cesarzowej Marii Teresy i cesarza Józefa II w latach 80. XVIII w.
Samorząd Świlczy w czasach staropolskich (1628-1772)
Wsie samorządne
W dawnej Rzeczypospolitej, a szczególnie w jej południowej części, występowały wsie o dwóch rodzajach ustrojów: wsie samorządne - oparte na prawie niemieckim i dworskie - oparte na tzw. rozkazaniu dworskim. Świlcza począwszy od 1. poł. XVII wieku była wsią samorządną. Opierała swój samorządny ustrój na ustawie nadanej w 1628 roku przez jej ówczesnego dziedzica Mikołaja Spytka Ligęzę.
